Teernoorderlicht 

Hoog boven de stille aarde ontvouwt zich een wonderlijk schouwspel.                                                                                                          Het noorderlicht (aurora borealis) danst in golvende sluiers van kleur door de nachtelijke hemel. Op honderden kilometers hoogte ontmoeten geladen deeltjes afkomstig van de zon het magnetische veld van de aarde, om vervolgens hun energie af te staan aan de gassen van onze atmosfeer. Zo ontstaat een licht dat voortdurend in beweging lijkt: ongrijpbaar, vluchtig en magisch.

In maart 2024 stond ik op de grens van Noorwegen en Zweden en zag ik dit fenomeen met eigen ogen. De stilte van het landschap, de donkere nacht en daarboven het pulserende licht maakten een diepe indruk op mij.

Het was alsof de hemel even haar geheimen prijs gaf.

Die ervaring bleef bij me. De behoefte ontstond om niet het noorderlicht zelf te schilderen, maar vooral de verwondering die het in mij opriep. De beweging, de energie, het mysterie en de stilte.

In verf probeer ik een glimp van dat moment vast te houden:
een herinnering het moment waarop de hemel even leek te hemelen.