Teerbeminden

De soldeerbout is mijn penseel.
En het teer wordt de huid van het beeld.

Ik werk met bitumendakbedekking. Onder de hitte van de soldeerbout begint het materiaal te veranderen. Het smelt, trekt samen, vloeit uit en hecht zich aan het oppervlak. Soms vormt het blazen en grillige randen, soms trekt het zich onverwacht terug. Iedere beweging van de bout laat een spoor achter. De hitte schrijft zijn eigen lijnen in het materiaal. Wat ontstaat, is een samenspel van warmte en weerstand, van controle en toeval. Ik zet het proces in gang, maar daarna krijgt het materiaal ruimte om zelf te spreken.

In de werken zijn oude glasplaten verwerkt, vermoedelijk afkomstig uit een Volkswagen-bus. Ooit maakten deze ruitjes deel uit van een voertuig dat onderweg was.                   

In de vormgeving van mijn figuren laat ik mij inspireren door de krachtige en gestileerde beeldtaal van verschillende Afrikaanse tradities. Het gaat daarbij niet om een letterlijke verwijzing naar één specifieke cultuur, maar om de wijze waarop de menselijke gestalte kan worden vereenvoudigd en teruggebracht tot een essentiële vorm.

Nu zijn ze onderdeel geworden van een ander verhaal. Ook de teerbeminden lijken iets te bewaren.

Een herinnering.
Een verlangen.
Een verlies.
Een verhaal dat nooit is uitgesproken.                                                                                                                                                                    Ze staan daar alsof ze op het punt staan iets te vertellen.                                                                                                                                      Je wacht                                                                                                                                                                                                                          Maar ze zwijgen.                                                                                                                                                                                                              En juist in dat zwijgen ontstaat hun aanwezigheid.